احكام مساقات مسأله 2300 - اگر انسان با كسى به اين قسم معامله كند كه درختهاى ميوه‌اى را كه ميوه آن مال خود أو است ، يا اختيار ميوه هاى آن با أو است تا مدت معينى به آن كس واگذار كند كه تربيت نمايد وآب دهد وبه مقدارى مشاع كه قرار مىگذارند از ميوه آن بردارد ، اين معامله را مساقات مىگويند . مسأله 2301 - معامله مساقات در درختهائى كه مثل بيد وچنار ميوه نمىدهد صحيح نيست ، ولى در مثل درخت حنا وسدر كه از برگ آن استفاده مىكنند يا درختى كه از گل آن براي گلاب گيرى استفاده مىكنند اشكال ندارد . مسأله 2302 - در معامله مساقات لازم نيست صيغه بخوانند بلكه اگر صاحب درخت به قصد مساقات آن را واگذار كند وكسى كه كار مىكند به همين قصد تحويل بگيرد معامله صحيح است . مسأله 2303 - مالك وكسى كه تربيت درختان را به عهده مىگيرد ، بايد مكلف وعاقل باشند وكسى آنها را مجبور نكرده باشد ونيز در مالك شرط است كه سفيه نباشد يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكند ومالك نبايد محجور باشد يعنى حاكم شرع أو را از تصرف در مالش منع نكرده باشد اما در عامل سفيه نبودن ومحجور نبودن شرط نيست مگر بخواهد در مالش تصرف كند . مسأله 2304 - مدت مساقات بايد معلوم باشد واگر أول آن را بگونه‌اى معين كنند وآخر آن را موقعى قرار دهند كه ميوه آن سال بدست مىآيد صحيح است . مسأله 2305 - بايد سهم هر كدام نصف يا ثلث حاصل ومانند اينها باشد واگر قرار بگذارند كه مثلا يك تن از ميوه ها مال مالك وبقيه مال كسى باشد كه كار