مسأله 1766 - كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته اگر وقت قضاى روزه أو تنگ نباشد مىتواند پيش از ظهر روزه خود را باطل كند . مسأله 1767 - اگر قضاى روزه شخص ديگر را گرفته باشد احتياط واجب آن است كه بعد از ظهر روزه را باطل نكند . مسأله 1768 - اگر بواسطة مرض ، يا حيض ، يا نفاس ، روزه رمضان را نگيرد وپيش از تمام شدن رمضان بميرد ، لازم نيست روزه هايى را كه نگرفته براي أو قضا كنند . مسأله 1769 - اگر بواسطة مرضى روزه رمضان را نگيرد ، ومرض أو تا رمضان سال بعد طول بكشد ، قضاى روزه هائى را كه نگرفته بر أو واجب نيست وبايد براي هر روز يك مد كه تقريبا ده سير است طعام يعنى گندم يا جو ومانند اينها به فقير بدهد ، ولى اگر بواسطة عذر ديگرى مثلا براي مسافرت روزه نگرفته باشد ، وعذر أو تا رمضان بعد باقي بماند روزه هايى را كه نگرفته بايد قضا كند ، واحتياط واجب آن است كه براي هر روز يك مد طعام هم به فقير بدهد . مسأله 1770 - اگر بواسطة مرضى روزه رمضان را نگيرد ، وبعد از رمضان مرض أو بر طرف شود ، ولى عذر ديگرى پيدا كند كه نتواند تا رمضان بعد قضاى روزه را بگيرد ، بايد روزه هائى را كه نگرفته قضا نمايد . ونيز اگر در ماه رمضان غير مرض عذر ديگرى داشته باشد وبعد از رمضان آن عذر بر طرف شود ، وتا رمضان سال بعد بواسطة مرض نتواند روزه بگيرد ، روزه هايى را كه نگرفته بايد قضا كند ، وبنابر احتياط واجب براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد . مسأله 1771 - اگر در ماه رمضان بواسطة عذرى روزه نگيرد ، وبعد از رمضان عذر أو بر طرف شود ، وتا رمضان آينده عمدا قضاى روزه را نگيرد بايد روزه را قضا كند ، وبراي هر روز يك مد گندم يا جو ومانند اينها هم به فقير بدهد . مسأله 1772 - اگر در قضاى روزه كوتاهى كند تا وقت تنگ شود ، ودر