آب چاه ( 50 ) آب چاهى كه از زمين مىجوشد ، اگر چه كمتر از كر باشد چنانچه نجاست به آن برسد ، تا وقتي بو يا رنگ يا مزه آن به واسطه نجاست تغيير نكرده پاك است ، ولى مستحب است پس از رسيدن بعضي از نجاست ها به چاه ، به مقدارى كه در كتاب هاى مفصل گفته شده از آن چاه ، آب بكشند . ( 51 ) اگر نجاستى در چاه بريزد وبو يا رنگ يا مزه آب آن را تغيير دهد ، چنانچه تغيير آب چاه از بين برود ، بنابر احتياط واجب آن آب موقعى پاك مىشود كه به آبى كه از چاه مىجوشد متصل باشد . " احكام آب ها " ( 52 ) آب مضاف - كه معنى آن گفته شد - چيز نجس را پاك نمىكند ، وضو وغسل هم با آن باطل است . ( 53 ) آب مضاف هر قدر زياد باشد اگر ذره اى نجاست به آن برسد ، نجس مىشود - البتة در موارد متعارف كه احتمال نجس شدن به وسيله ملاقاة داده شود - ولى چنانچه از بالا با فشار روى چيز نجس بريزد ، مقدارى كه به چيز نجس رسيده نجس ومقدارى كه بالاتر از آن است پاك مىباشد . مثلا اگر گلاب را از گلابدان روى دست نجس بريزند ، آنچه به دست رسيده نجس ، وآنچه به دست نرسيده پاك است . بلكه در بعضي از موارد كه آب مضاف جريان دارد ، اگر قسمت آخر آب ، نجس شود نجس شدن قسمت أول آن ، خالى از تأمل نيست ، اگر چه سطح أول وآخر آب يكى باشد واز بالا به پايين جريان نداشته باشد ، در صورتي كه عرفا به سبب ملاقاة ، تأثر وانفعال حاصل نشود ، بلكه نجس نشدن قسمت أول ، خالى از وجه نيست . ( 54 ) اگر آب مضاف نجس ، طورى با آب كر يا جارى مخلوط شود ، كه ديگر