اعلان نمايد ، وپس از آن براي أو تملك يا از طرف صاحبش صدقه بدهد ، وبهتر آن است آنچه براي ديوانه وبچه اصلح است اختيار نمايد . ( مسأله 2494 ) : اگر يابنده در بين سالى كه اعلان مىكند ، از يافتن صاحب مال نا اميد شود وبخواهد آن را صدقه بدهد يا تملك نمايد اشكال دارد . ( مسأله 2495 ) : اگر در بين سالى كه اعلان مى كند مال از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى يا تعدى يعنى زيادة روى نموده باشد ، بايد عوض آن را به صاحبش بدهد ، واگر كوتاهى نكرده وزيادة روى هم ننموده باشد ، چيزى بر أو واجب نيست . ( مسأله 2496 ) : اگر مال داراى نشانه اى كه قيمت آن به يك درهم مىرسد را در جائى پيدا كند كه معلوم است به سبب اعلان ، صاحب آن پيدا نمىشود ، مىتواند از روز أول آن را از طرف صاحبش به فقراء صدقه بدهد ، ولازم نيست تا پايان يك سال صبر كند . ( مسأله 2497 ) : اگر چيزى را پيدا كند وبه خيال اين كه مال خود أو است بردارد ، سپس فهميد مال خودش نبوده ، بايد تا يك سال اعلان نمايد ، وهم چنين است اگر با دست يا پاى خود به چيزى كه گمشده بزند وآن را از جاى خودش حركت دهد . ( مسأله 2498 ) : لازم نيست هنگام اعلان ، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد ، بلكه همين كه در نظر عرف تعريف گفته شود كافى است ، مانند اين كه بگويد كتابي يا فرشى پيدا كرده أم . ( مسأله 2499 ) : اگر شخصي مالي را بيابد وديگرى بگويد مال من است ونشانه هاى آن را بگويد ، در صورتي بايد به أو بدهد كه اطمينان دارد مال أو است ولازم نيست نشانه هائى را كه بيشتر أوقات صاحب مال هم متوجه آنها نيست بگويد . ( مسأله 2500 ) : اگر قيمت مال يافته شده به يك درهم برسد ، چنانچه اعلان نكند ودر مسجد يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد وآن چيز از