السيد محمد علي الأبطحي

405

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

وبا علم به حرمت نماز أو باطل است . ( مسأله 2218 ) : اگر كسى مقدارى پول به تاجر بدهد كه در شهر ديگر از طرف أو كمتر بگيرد ، اشكال ندارد واين را صرف برأت مىگويند . ( مسأله 2219 ) : اگر مقدارى پول به كسى بدهد كه پس از چند روز در شهر ديگر زيادتر بگيرد ربا وحرام است ، مانند اين كه نهصد ونود تومان بدهد كه پس از ده روز در شهر ديگر هزار تومان بگيرد ; ولى اگر كسى كه زيادى را مىگيرد در مقابل زيادى جنس بدهد ، يا عملي انجام دهد اشكال ندارد ، واما زيادى گرفتن در اسكناسهاى معمولى محل اشكال است . ( مسأله 2220 ) : اگر در مقابل طلبي كه از كسى دارد سفته يا براتى داشته باشد ، وبخواهد طلبش را پيش از وعده آن ، كسر نمايد ونقد كند ، ويا مقدارى از آن را نقد بگيرد ولى مدت باقيمانده را زياد كند ، اشكال ندارد ، چنان كه در روايت صحيح وارد شده است . مسائل حواله دادن ( مسأله 2221 ) : اگر شخص ; طلبكارش را حواله بدهد كه طلب خود را از ديگرى بگيرد وطلبكار قبول نمايد ، پس از درست شدن حواله با شرايطى كه بعدا مىآيد ، كسى كه به أو حواله شده بدهكار مىشود ، وديگر طلبكار نمىتواند طلبي را كه دارد از بدهكار أولى مطالبه نمايد . ( مسأله 2222 ) : بدهكار وطلبكار بايد بالغ وعاقل باشند ، وكسى آنها را مجبور نكرده باشد ونيز نبايد سفيه ومفلس باشند . ( مسأله 2223 ) : حواله دادن به كسى كه بدهكار نيست ، در صورتي صحيح است كه أو قبول كند ، ونيز اگر شخص بخواهد به كسى كه جنسي بدهكار است جنس ديگرى حواله دهد - مانند حواله دادن گندم به كسى كه جو بدهكار است - تا أو قبول نكند حواله صحيح نيست .