السيد محمد علي الأبطحي

38

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

پاك مىشود ، وبيرون آمدن ودوباره در آب رفتن لازم نيست . ( مسأله 171 ) : غذاى نجسى كه لاي دندانها مانده ، اگر طورى آب را در دهان بگردانند كه به همه آن غذاى نجس برسد ، پاك مىشود . ( مسأله 172 ) : در آب كشيدن موى سر وصورت با آب قليل فشار دادن وخارج كردن غساله لازم نيست . ( مسأله 173 ) : اگر جائى از بدن يا لباس را با آب قليل آب بكشند أطراف متصل به آن هم كه معمولا هنگام آب كشيدن ، آب به آنها سرايت مىكند ، با پاك شدن جاى نجس پاك مىشود ، يعنى لازم نيست اطرافش را جداگانه آب بكشند ، بلكه أطراف ومحل نجس به آب كشيدن با هم پاك مىشوند . وهم چنين است اگر چيز پاكى را كنار چيز نجس بگذارند وروى هر دوى آنها آب بريزند ، پس اگر براي آب كشيدن يك انگشت نجس روى همه انگشتها آب بريزند وآب نجس به همه آنها برسد ، پس از پاك شدن انگشت نجس تمام انگشتها پاك مىشود . ( مسأله 174 ) : گوشت ودنبه نجس شده مانند چيزهاى ديگر آب كشيده مىشود . وهم چنين است اگر بدن يا لباس ، چربى كمي دارد كه از رسيدن آب به آنها جلوگيرى نكند . ( مسأله 175 ) : ظرف يا بدن نجسى كه بعدا به اندازه اى چرب شده كه آب به آن نمىرسد ، براي آب كشيدنش بايد چربى بر طرف شود تا آب به آن برسد . ( مسأله 176 ) : آب شيرى كه متصل به كر است حكم كر را دارد ، پس اگر چيز نجسى را زير شير متصل به كر يك بار بشويند پاك مىشود ، وآبى كه از آن مىريزد اگر عين نجاست در آن نباشد ورنگ وبو وطعم نجس ندهد پاك است . ( مسأله 177 ) : اگر چيزى را آب بكشد ويقين كند پاك شده سپس شك كند كه عين نجاست را از آن بر طرف كرده يا نه ، چنانچه هنگام آب كشيدن متوجه بر طرف كردن عين نجاست بوده ، آن چيز پاك است ، گر چه بهتر است كه آن را دوباره آب بكشد . ( مسأله 178 ) : زمينى كه آب در آن فرو مىرود مانند زمينى كه روى آن