شن يا ريگ هست ، اگر نجس شود با آب قليل نيز پاك مىگردد . ( مسأله 179 ) : زمين سنگ فرش وآجر فرش وزمين سختى كه آب در آن فرو نمىرود ، اگر نجس شود با آب قليل هم پاك مىگردد ، ولى بايد آن قدر آب روى آن بريزند كه جارى شود ، وغساله آن را هر بار با ظرف يا پارچه پاكى بگيرند . ( مسأله 180 ) : اگر ظاهر سنگ نمك ومانند آن نجس شود ، با آب قليل هم پاك مىشود . ( مسأله 181 ) : اگر از شكر نجس آب شده قند بسازند ودر آب كر يا جارى بگذارند پاك نمىشود . 2 - زمين ( مسأله 182 ) : زمين با پنج شرط كف پا وته كفش را پاك مىكند : أول : آن كه با راه رفتن بر زمين پا وكفش نجس شده باشد . دوم : آن كه زمين پاك باشد . سوم : آن كه خشك يا نمناكى كه به صورت گل در نيامده باشد . چهارم : آن كه اگر عين نجس مانند خون وبول ، يا متنجس مانند گل نجسى كه در كف پا وته كفش هست ، به سبب راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود . پنجم : آن كه زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش يا شن وهر چه به طور طبيعي از زمين شمرده شود ، باشد ، وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ، كف پا وته كفش نجس پاك نمىشود . ( مسأله 183 ) : پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، به سبب راه رفتن روى آسفالت وموزائيك وهر چه از معدن ساخته شده مانند قير وسيمان وآهك وگچ ، وروى جائى كه با چوب فرش شده ، محل اشكال است . ( مسأله 184 ) : براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است به اندازه پانزده ذراع دست يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين