( مسأله 1881 ) : به شرابخوار نمىتوان زكات داد ، بلكه كسى كه آشكارا معصيت كبيره مىكند يا نماز نمىخواند هر چند آشكارا نباشد احتياط لازم آن است كه زكات ندهند . ( مسأله 1882 ) : بدهكارى كه قرضش معصيت نبوده ، ونيز براي نفقه واجب بر زكات دهنده قرض نكرده ، مىتوان قرضش را از زكات داد . ( مسأله 1883 ) : شخص نمىتواند مخارج كساني را كه مانند أولاد خرجشان بر أو واجب است از زكات بدهد ، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ديگران مىتوانند به آنان زكات بدهند . ( مسأله 1884 ) : اگر شخص زكات را به پسر فقير خود بدهد كه هزينه زن ونوكر وكلفت خود كند اشكال ندارد . ( مسأله 1885 ) : اگر پسر به كتابهاى علمي ديني نياز دارد پدر مىتواند زكات را در اين راه مصرف نمايد . ( مسأله 1886 ) : پدرى كه توان تزويج پسرش را ندارد مىتواند از زكات براي پسرش زن بگيرد ، وهم چنين است پسر نسبت به پدر . ( مسأله 1887 ) : به زنى كه شوهرش به طوع ورغبت ويا به وأدار كردن مخارج أو را مىدهد ، نمىتوان زكات داد . ( مسأله 1888 ) : زنى كه به عقد موقت كسى در آمده ، اگر فقير باشد ، شوهرش وديگران مىتوانند به أو زكات بدهند ، ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج أو را بدهد ، يا به جهت ديگرى دادن مخارجش بر أو واجب باشد ، چنانچه مخارج آن زن را بدهد نمىتوان به آن زن زكات داد . ( مسأله 1889 ) : زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد ، هر چند شوهر زكات را صرف هزينه خود آن زن نمايد . ( مسأله 1890 ) : سيد نمىتواند زكات غير سيد را مصرف كند ، ولى اگر خمس وساير وجوهات براي مخارج أو كافى نيست واز گرفتن زكات ناچار باشد ، مىتواند روزانه از مصرف في سبيل الله زكات غير سيد را بگيرد . وأحوط