السيد محمد علي الأبطحي

333

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

زكات آنها را از مال ديگرش بدهد ، تا وقتي شماره آنها از نصاب كم نشده همه سأله بايد زكات را بدهد ، واگر از خود آنها بدهد واز نصاب أول كمتر شوند زكات بر أو واجب نيست ، مثلا كسى كه چهل گوسفند دارد ، اگر از مال ديگرش زكات آنها را بدهد تا وقتي كه گوسفندهاى أو از چهل كم نشده ، همه سأله بايد يك گوسفند بدهد ، واگر از خود آنها بدهد تا وقتي به چهل نرسيده زكات بر أو واجب نيست . مصرف زكات ( مسأله 1860 ) : زكات را بايد در اين موارد مصرف كرد : أول : فقير ، وأو كسى است كه مخارج سال خود وعائله اش را ندارد ، ولى كسى كه صنعت يا ملك يا سرمايه اى دارد كه مىتواند مخارج سال خود را بگذراند ، فقير نيست . دوم : مسكين ، وأو كسى است كه از فقير سخت تر مىگذراند . سوم : كسى كه از طرف امام ( عليه السلام ) يا نائب امام مأمور است كه زكات را جمع ونگهدارى نمايد ، وبه حساب آن رسيدگى كند ، وآن را به امام يا نائب امام يا فقرا برساند . چهارم : كفارى كه با دادن زكات به آنها به دين اسلام مايل مىشوند ، يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند ، ولى احتياط آن است كه دادن زكات به اين دسته به اذن امام ( عليه السلام ) بستگى دارد ، وچنانچه نمىتوان اذن گرفت خوددارى شود . پنجم : خريدن وآزاد كردن بنده هائى كه در شدت مىباشند . ششم : بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد ، وآنچه قرض كرده به مصرف حرام نرسانده باشد . هفتم : في سبيل الله ، يعنى كارهائى كه مىتوان با آنها قصد قربت كرد ، ودر شريعت به آن دعوت وتشويق شده ، مانند بزرگداشت شعائر وچاپ ونشر كتب ديني ومعارف اسلام ومذهب ، واصلاح ذات البين ، وساختن مسجد ومدرسه اى كه علوم دينيه در آن مىخوانند ; ولى آنچه اعلاء كلمه حق ودين بر آن توقف