ندارد ، وتقرب به خداوند شناخته نشود ، مانند نظافت شهر ، وآسفالت يا توسعه راهها ، محل اشكال است . هشتم : ابن السبيل ، يعنى مسافري كه در سفر غير معصيت درمانده شده . واحكام اينها در مسائل آينده مىآيد . ( مسأله 1861 ) : احتياط لازم آن است كه فقير ومسكين بيش از هزينه سال خود وعائله اش را از زكات نگيرد ، واگر مقدارى پول يا جنس دارد ، تنها به اندازه كسرى هزينه يك سالش زكات بگيرد . ( مسأله 1862 ) : كسى كه مخارج سالش را داشته ، اگر مقدارى از آن را مصرف كند ، سپس شك كند كه باقيمانده آن به اندازه هزينه يك سال أو هست يا نه ، نمىتواند زكات بگيرد . ( مسأله 1863 ) : صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از هزينه سالش كمتر است مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ، ولازم نيست ابزار كار يا ملك يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند . ( مسأله 1864 ) : فقيرى كه خرج سال خود وعائله اش را ندارد ، اگر خانه اى دارد كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا مركب سواري دارد ، چنانچه بدون اينها نتواند زندگى كند ، هر چند براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد ، وهمچنين است أثاث خانه ، وظرف ، ولباس تابستانى وزمستانى ، وچيزهائى كه به آنها نياز دارد ، وفقيرى كه اينها را نداشته ولى به آن نياز دارد ، مىتواند از زكات بخرد . ( مسأله 1865 ) : فقيرى كه ياد گرفتن صنعت برايش مشكل نيست ، بنابر احتياط واجب بايد ياد بگيرد ، وبا گرفتن زكات زندگى نكند ، ولى تا وقتي مشغول ياد گرفتن است مىتواند زكات بگيرد . ( مسأله 1866 ) : به كسى كه قبلا فقير بوده ، ومى گويد فقيرم ، هر چند شخص از گفته أو مطمئن نشود مىتوان زكات داد . ( مسأله 1867 ) : كسى كه مىگويد فقيرم وقبلا فقير نبوده ، چنانچه گفته اش