بخواند ، نبايد روزه بگيرد ، ومسافري كه نمازش را تمام مىخواند مانند آن كه شغلش مسافرت ، يا سفر أو سفر معصيت است ، بايد در سفر روزه بگيرد . ( مسأله 1663 ) : مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد ، ولى مسافرت براي فرار از روزه مكروه است ، وهم چنين است سفر پيش از روز بيست وچهارم در ماه رمضان ، مگر اين كه سفر براي حج يا عمره يا به سبب ضرورتي باشد . ( مسأله 1664 ) : اگر غير روزه ماه رمضان روزه معين ديگرى بر شخص واجب باشد - مانند اين كه نذر كرده روز معينى را روزه بگيرد - بنابر احتياط لازم تا ناچار نشود در آن روز مسافرت نكند ، واگر در سفر باشد ، چنانچه ممكن است قصد كند كه ده روز در جائى بماند وآن روز را روزه بگيرد ، واگر روزه نگيرد لازم است روزه آن روز را قضا كند . ( مسأله 1665 ) : اگر نذر كند روزه بگيرد وروز آن را معين نكند ، نمىتواند آن را در سفر بگيرد ، ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد ، بايد آن را در سفر بجا آورد . ونيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد يا نباشد روزه بگيرد ، بايد آن روز را هر چند مسافر باشد روزه بگيرد . ( مسأله 1666 ) : مسافر مىتواند براي حاجت خواستن سه روز در مدينه طيبه روزه مستحبى بگيرد ، وأحوط اين است كه آن سه روز روزهاى چهارشنبه وپنجشنبه وجمعه باشد . ( مسأله 1667 ) : كسى كه نمىداند روزه مسافر باطل است ودر سفر روزه بگيرد ودر بين روز حكم را بفهمد ، روزه اش باطل مىشود ، واگر تا مغرب نفهمد روزه اش صحيح است . ( مسأله 1668 ) : اگر فراموش كند كه مسافر است ، يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مىباشد ودر سفر روزه بگيرد ، روزه أو باطل است . ( مسأله 1669 ) : اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد ، بايد روزه خود را تمام كند ، واگر پيش از ظهر مسافرت كند ، وقتي به حد ترخص برسد مىتواند افطار نمايد .