السيد محمد علي الأبطحي

297

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

( مسأله 1670 ) : مسافري كه در ماه رمضان پيش از ظهر به وطنش يا به جائى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، برسد ، چنانچه مبطلى انجام نداده بايد آن روز روزه را بگيرد ، واگر انجام داده روزه آن روز بر أو واجب نيست . ( مسأله 1671 ) : مسافري كه بعد از ظهر به وطنش يا به جائى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند برسد ، نبايد آن روز را روزه بگيرد . ( مسأله 1672 ) : مسافر وكسى كه از روزه گرفتن عذر دارد ، مكروه است در روز ماه رمضان جماع نمايد ، ودر خوردن وآشاميدن كاملا خود را سير كند . كساني كه مىتوانند روزه نگيرند ( مسأله 1673 ) : كسى كه به سبب پيرى نمىتواند روزه بگيرد ، يا برايش مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست ، ولى در صورت دوم بلكه بنابر احتياط در صورت أول نيز ، براي هر روز يك مد طعام - گندم يا جو يا نان يا خرما - به فقير بدهد . ( مسأله 1674 ) : كسى كه بر اثر پيرى روزه نگرفته ، وپس از ماه رمضان بتواند روزه بگيرد احتياط واجب آن است كه قضاى روزه هائى را كه نگرفته بجا آورد . ( مسأله 1675 ) : كسى كه بيماريى دارد كه زياد تشنه مىشود ونمى تواند تشنگى را تحمل كند ، يا براي أو مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست ، ولى در صورت دوم ونيز در صورت أول به احتياط لازم ، بايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ، واحتياط مستحب آن است كه بيشتر از مقدارى كه ناچار است آب نياشامد ، وچنانچه بعد بتواند روزه بگيرد ، بنابر احتياط روزه هائى را كه نگرفته قضا نمايد . ( مسأله 1676 ) : زن آبستنى كه زايمانش نزديك است ، وروزه براي جنين يا خودش ضرر دارد ، روزه بر أو واجب نيست وبايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد .