مسافرت است ، اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود يا جاى ديگر قصد كند وبماند ، بايد در سفر أولى كه پس از آن مىرود نماز را شكسته بخواند ، وچنانچه بدون قصد بماند بنابر احتياط بين شكسته وتمام جمع نمايد . ( مسأله 1271 ) : كسى كه شغلش مسافرت است غير از راننده وسائط نقليه - از حيوان وغير حيوان - ، گرچه در غير وطن خود با قصد ده روز بماند ، يا در وطن خود هر چند بدون قصد باشد ده روز بماند ، در سفر أولى كه پس از آن مىرود بايد شكسته بخواند ، هر چند احتياط مستحب آن است كه بين نماز تمام وشكسته جمع نمايد . ( مسأله 1272 ) : كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر شك كند كه در وطن خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1273 ) : كسى كه در شهرها سياحت مىكند ، وبراي خود وطنى اختيار نكرده ونمى خواهد اختيار كند ، بايد نماز را تمام بخواهد ، وگر نه بنابر احتياط مستحب بين شكسته وتمام جمع نمايد . ( مسأله 1274 ) : كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلا در جائى كالايى دارد كه براي حمل يا فروش يا اجاره ويا ساير أمور آن به صورت اتفاقي مسافرتهاى پى در پى مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1275 ) : مسافري كه شغلش مسافرت نباشد واز وطنش صرف نظر كرده ومى خواهد وطن ديگر براي خود اختيار كند ، بايد در مسافرت خود نماز را شكسته بخواند . شرط هشتم : آن كه به حد ترخص برسد ، يعنى جائى كه اذان شهر را نشنود وأهل شهر را نبيند ، واما در غير وطن چنانچه قصد أقامت ده روز كرده باشد بعيد نيست حد ترخص معتبر باشد واحتياط ترك نشود . ( مسأله 1276 ) : كسى كه به سفر مىرود اگر به جائى برسد كه اذان را نشنود ولى أهل شهر را ببيند يا أهل شهر را نبيند وصداى اذان را بشنود ، چنانچه بخواهد در آنجا نماز بخواند ، بنابر احتياط واجب بايد هم شكسته وهم تمام بخواند .