( مسأله 1277 ) : مسافري كه به وطنش بر مىگردد وقتي كه ديوارهاى وطن خود را ببيند وصداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند ، ومسافري كه مىخواهد ده روز در محلى بماند ، چنانچه به آن محل نرسيده ولى ديوارها را مىبيند واذان را مىشنود ، بنابر احتياط واجب بين شكسته وتمام جمع كند . ( مسأله 1278 ) : شهري كه در بلندى است يا گودى ، معيار ديده شدن يا ديده نشدن أهل آن اين است كه اگر اين شهر در زمين هموار مىبود ، از جائى كه اهلش ديده نمىشدند ، بايد نماز را شكسته خواند ، وهم چنين در پستى وبلندى راه بايد ملاحظه راه معمولى بشود . ( مسأله 1279 ) : اگر مسافرتش از محلى است كه ديوار وخانه ندارد ، هنگام رسيدن به جائى كه اگر آن محل ديوار وخانه داشت از آنجا ديده نمىشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1280 ) : اگر به فاصله اى دور شده كه نمىداند صدائى را كه مىشنود صداى اذان است يا صداى ديگر ، نبايد نماز را شكسته بخواند ، واگر بفهمد اذان است ولى كلمات آن را تشخيص ندهد ، بايد تمام بخواند . ( مسأله 1281 ) : اگر به حدى دور شده كه اذان خانه ها را نمىشنود ، ولى اذان شهر را كه معمولا در جاى خيلى بلند گفته مىشود بشنود ، نبايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1282 ) : اگر چشم يا گوش أو يا صداى اذان غير معمولى باشد ، در جائى بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ، أهل شهر را نبيند ، وگوش متوسط ، صداى اذان معمولى را نشنود . ( مسأله 1283 ) : اگر هنگام سفر رفتن شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . ومسافر هنگام برگشتن به شهر چنانچه شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه ، بايد شكسته بخواند ، ولى اگر در همان مكان وقت رفتن تمام خوانده ودر برگشتن همانجا شكسته خوانده ، بنابر احتياط واجب نمازى را كه تمام خوانده شكسته قضا كند ، ونمازى را كه شكسته خوانده تمام