كه نادرا مىكشد در حقيقت قاتل عمد است و بايد كفاره قتل عمد دهد و ظاهرا مراد علامه رحمه الله اين است ، در قتل و جراحت عمد قصاص ثابت مىشود هر گاه جانى بالغ و عاقل باشد و آن كه كشته شده يا آسيب ديده جانش شرعا محترم باشد و خونش هدر نباشد و ديگر آن كه برابر و همتاى جانى باشد نه پستتر و معنى برابرى را خواهيم گفت إن شاء الله تعالى . جانى را قصاص بايد كرد خواه به مباشرت مرتكب جنايت شود و خواه بواسطه و اسبابى كه بدست او انجام گرفته از سر بريدن و خفه كردن و تير انداختن و پرتاب كردن سنگ و چوب زدن بسيار چندان كه مضروب طاقت نياورد يا پيش شير درنده انداختن تا او را به درد يا جراحتى زند به قصد كشتن و آن جراحت سرايت كند و موجب مردن گردد همه سبب قصاص است . اگر اندام كسى را ببرد و بىدرنگ پس از آن او را بكشد قصاص به كشتن كافى است و اگر يك بار اندامى ببرد و زمانى بگذرد