دويم آن كه بعض اقسام سحر به ضرورت دين اسلام حرام است و اگر كسى آن را حلال داند مرتد است نه آن كه عمل كند و حلال نداند و بسيارى از علما بدين قيد تصريح كردند و علامه در قواعد فرمود سحر عملى است كه بدن يا عقل مسحور را زيان رساند . و به ضرورت دين اسلام آزار رسانيدن به مردم بىگناه حرام و حلال دانستن آن كفر است شايد ساحر جادوى را مؤثر نداند يا عملش مضر به كسى نباشد مرتد نيست و عيسى بن شقفى يكى از مشاهير ساحران بود در عهد حضرت صادق عليه السلام و نامش در اصحاب علوم و فنون آمده امام عليه السلام را از عمل خويش پرسيد امام فرمود حل و لا تعقد يعنى بگشاى و مبند چون بستن زيان و ضرر است و گشودن سود دارد آن را تجويز فرمود . فصل دهم حد آشاميدن مسكرات هر كس مسكرى بنوشد يا آبجو يا شيره انگور جوشيده پيش از آن كه دو ثلث آن بخار شود و مكلف باشد و حرمت آن را بداند بايد او را هشتاد تازيانه زد در حالى كه برهنه باشد و بر پشت و دوش او زنند و از روى و عورت پرهيز كنند و بايد حد زدن پس از هشيارى او باشد