و در حال مستى صحيح نيست . آبجو و شيره انگور جوشيده را جدا نام بردند تا رفع شبهه كنند و گر نه علت حد در آن دو نيز سكر است چنان كه در كتاب اطعمه و اشربه گفتيم و از بعضى روايات مستطرفات سرائر معلوم مىشود كه آب انگور چون بر آتش بجوشد اگر بگذارند تا مدتى بر آن بگذرد حرام مىشود و اگر گرما گرم بنوشند حرام نيست و در حاشيه وسائل بدان اشاره كرديم ( وسائل جلد 17 صفحه 230 ) اما تحديد مدت در آن ممكن نيست پس عمل بر پرهيز باشد و انگور و كشمش در اين حكم مساوى هستند و اگر كافر مسكر نوشد به تظاهر نيز حدش بايد زد اگر كسى را براى مسكر حد زدند سه بار بايد بار چهارم كشته شود . اگر كسى شراب را حلال داند مرتد است زيرا كه حرام بودن آن از ضروريات دين اسلام است و ممكن نيست مسلمان معتقد به حلال بودن آن باشد اما آب جو و عصير را بعضى از مسلمانان به شبهه حلال دانستند . آن كه شراب مىفروشد اگر عمل خود را مباح داند حدش كشتن است اما اگر توبه اش دهند و او توبه كند از او پذيرفته مىشود و اين حكم را بعضى علما گفته‌اند و در كشف اللثام گويد بر حسب قواعد فقهى صحيح نيست زيرا كه اگر حرمت شراب فروشى از ضروريات دين باشد توبه اش پذيرفته نمىشود و اگر ضرورى نباشد حدش