فصل هفتم - وديعه سپردن مال به كسى براى نگاهدارى . عقدى است جائز و هر دو طرف مىتوانند آن را فسخ كنند . چون عقد بسته شود امانت دار بايد آن را چنان كه عادت اقتضا دارد حفظ كند و اگر مالك قيد كند كه وديعه را در جاى خاص و يا شرائط خاصى نگاهدارد امانتدار بايد آن قيد را رعايت كند مثلا در صندوق آهنين و خانه مقفل و اگر خلاف شرط كند ضامن است مگر در تقيه و خطر امانت دار بايد چهار پا را آب و علف دهد و قيمت آن را از مالك بستاند و اگر تفريط كند ضامن است تا اين كه مال را به صاحبش رد كند يا مالك او را برى الذمه نمايد اگر ستمگرى بخواهد امانت را به زور بستاند جائز است امانت دار به توريه انكار كند بلكه قسم ياد كند و اگر از ترس اقرار كند ضامن نيست رد امانت واجب است هم عقلا و هم شرعا و چون وجوب