فصل هشتم - در ميراث مجوس در تاريخ پادشاهان قديم ايران آمده است كه يكى از آنان با خواهر خود ازدواج كرد البته به تاريخ ايران اعتبار نيست و غير آن چه مسلمين از ملوك ساسانيان ضبط كرده‌اند باطل يا مشكوك مىباشد اما چون خود مجوس قصه ازدواج خواهر را نقل كرده و آن را از قبائح نمىشمردند فقهاى ما فرض ازدواج با محارم را در باب ارث آورده حكم آن را بيان كردند چون نوادر را نيز بايد در مسائل فقه آورد و علاوه بر اين شايد اتفاق افتد كسى به سهو و غفلت نادانسته با محرم خويش نزديك شود و فرزندى آورد به شبهه چنان كه مردى سالها از خاندان خويش دور افتد او آنها را نشناسد و آنها او را فراموش كنند و با يكى از محارم پيوند نكاح بندد اين گونه فرزندان حكم فرزند صحيح دارند و ارث مىبرند و اما در مجوسى كه دانسته نكاح بندد به شبهه دينى اختلاف است بعضى گويند زن از شوهر و شوهر از زن ارث مىبرد و بعضى گويند ارث نمىبرند و فقط فرزندان آنها كه حكم شبهه دارند ارث مىبرند . اگر مادرى زوجه نيز باشد هم نصيب مادرى مىبرد و هم نصيب زوجه و اگر يك عنوان مانع ديگر باشد بعنوان مانع مىبرد نه