پس از جدا شدن بجنبند هر دو حلالاند و اگر هيچ يك نجنبند نيز هر دو حلالاند و اگر يكى بجنبد اما زندگى هيچ يك مستقر نباشد يعنى جراحت نسبت بهر دو كشنده باشد باز هر دو حلالند اگر جراحت نسبت بيكى كشنده نيست مثلا يك پا يا يك دست از حيوان بريده ممكن است حيوان مدتى زنده ماند بايد آن قطعه كه زنده است سر بريد تا حلال شود و آن قطعه ديگر حكم ميته دارد . اگر حيوان شكارى در دام افتاد و دام پاره از تن او جدا كرد آن پاره نجس و حرام است چون ميته است و اگر تير براى حيوانى انداخت و به حيوان ديگر خورد و كشت حلال است اما اگر تير نه به قصد شكار انداخت و اتفاقا به حيوانى رسيد حلال نيست . آلات شكار ديگر غير سگ و تير هر چه باشد مانند يوز و مرغان شكارى و دام چون شكار را بكشد حلال نيست و اگر زنده دريابند و ذبح كنند چنان كه بيرون رفتن جان از تن حيوان منسوب به ذبح باشد حلال مىشود . شكار به سگ و تير اگر نرسيدند و ذبح نكردند هم حلال است .