طلاق واقع نشده است نه رجعى و نه بائن . اگر خلع كرد بر هزار اما معين نكرد هزار درهم يا دينار يا غير آن باطل است يعنى به رجعى باز مىگردد . و اگر خلع كرد بر مقدارى سركه و شراب درآمد خلع صحيح است و بايد به جاى شراب سركه دهد . اگر زن به مرد گويد به فلان مبلغ مرا طلاق ده اگر مرد فورى پاسخ داد يعنى او را طلاق داد صحيح است و بائن مىشود اما اگر تاخير انداخت و پس از مدتى طلاق داد طلاق رجعى است و فديه باطل مىشود . اين در صورتى است كه به صيغه طلاق باشد و اگر به صيغه خلع تأخير اندازد و طلاق را واجب ندانيم اصلا هيچ جدائى واقع نمىشود نه خلع و نه طلاق رجعى زيرا كه خلع تنها بر فرض صحت و اكتفا به آن دلالت بر طلاق بىعوض ندارد و تا معنى كلام مقصود نباشد صيغه صحيح نيست . مبارات ( بيزارى از يكديگر ) مانند خلع است مگر اين كه زن و مرد هر دو از هم متنفرند و در صيغه آن شرط است مقدار فدا را بگويد مانند خلع بدين صورت با رأتك بكذا يعنى به اين مبلغ مال از يكديگر جدا گشتيم به بيزارى و بلفظ مبارات تنها اكتفا نمىتوان كرد چون صريح در طلاق نيست چنان كه در خلع گفتيم بلكه بايد