متعه نكاح است اما در مدت معين و شرط است در آن ايجاب و قبول از كسى كه قابليت آن داشته باشد مانند همه عقود و نيز شرط نكاح متعه است كه مهر را صريح معين كنند و مدت را به دقتى كه در نسيه و سلف گفتيم . اگر ذكر مهر نكنند عقد باطل است و اگر مدت معين نكنند نيز باطل است و بعضى گويند عقد صحيح است و نكاح دائم مىشود اگر چه قصد آن را نكرده باشند اما در شرع اسلام اجبار دو طرف بالتزام عقدى كه بىقصد از آنها صادر شده معهود نيست متعه زنان اهل كتاب جائز است چنان كه خداى تعالى فرمود * ( وَالْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ ) * حل لكم چون در آيه شريفه مجمل فرموده و نگفت بچه وجه حلال است به متعه نيز مفاد قرآن تحقق مىيابد اما غير اهل كتاب جائز نيست و كسى كه زن آزاد دارد متعه كردن كنيز بىاذن زن جائز نيست و همچنين خواهر زاده و برادر زاده زن را بىاذن زن نمىتوان متعه كرد و بعضى علما متعه اهل كتاب را مطلقا جائز نمىدانند و بعضى مجوسيه را جائز نمىدانند اما يهود و نصارى را جائز مىدانند . كراهت دارد زنان