سبب دوم - رضاع يعنى شير خوردن . چون كودك شير خوار از زنى غير مادرش شير خورد گوئى از دايه و شوهر دايه متولد شده و فرزند آنها است و همه كسانى كه بر فرزند نسبى دايه و شوهرش محرمند بر اين فرزند رضاعى هم محرمند و پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود الرضاع لحمة كلحمة النسب يعنى شير مانند پود جامه است كه هنگام بافتن تارها را بهم مىپيوندد و مراد از نسب خويشى است نه نسب قبائل مانند هاشمى و تميمى و در بعضى روايات نسب را نسب قبيلهء شمرده است چنان كه خواهد آمد إن شاء الله تعالى . و اگر مردى خواست زن بگيرد بايد بنگرد آن زن برضاع حرام نباشد بر وى و اگر داماد خودش يا پدر و مادر يا فرزندش از خاندان عروس شير خورده باشند يا عروس خود يا پدر و مادرش از خانواده داماد شير خورده باشند دقت بايد كرد چون احتمال محرميت در بارهء آنها مىرود اما اگر غير از خود عروس و داماد و پدر و مادرشان از خاندان يكديگر شير خورده باشند احتمال محرميت نيست و بى شبهه عقد كنند مثلا خواهر عروس از مادر داماد شير خورده باشد اشكال ندارد . و اگر عروس و داماد از كى خانواده باشند مثلا دختر عمو و پسر عمو يا دختر خاله و پسر خاله يا پسر عمه و دختر دائى همچنين دقت كنند اگر خود دختر و پسر يا پدر و مادرشان شير خورده باشند احتمال محرميت هست مثلا اگر خواهر بزرگ برادر كوچك خود را شير دهد فرزندان آنها كه با يكديگر پسر عمه و دختر دائى هستند محرمند و عقد آنها باطل است چون دختر دائى