به ميراث بر مىگردد و بعضى گويند در مطلق بر و خيرات صرف بايد كرد . اگر كسى دو وصيت كند كه عمل بهر دو ممكن نباشد بايد به آخرين عمل كرد و اگر ممكن باشد بهر دو و آن كه در يك وصيت به دو عمل متناقض دستور دهد پيش از اين گذشت و اگر ثلث وافى به همه مصارف وصيت نباشد به اولين شروع كنند و به ترتيب عمل كنند تا هر جا كه ثلث به آخر رسيد ما بقى مصارف را بگذارند . وصيت بمال هم به دو شاهد مرد ثابت مىشود و هم به يك مرد و دو زن و به چهار زن و به يك شاهد و قسم مدعى و به شهادت يك زن ربع وصيت ثابت مىشود و به دو زن نصف و به سه زن سه ربع چون در ثبوت وصيت توسعه است و به شهادت اهل كتاب نيز ثابت مىشود چون اجل فرصت تهيه شروط و تشريفات نمىدهد اما وصايت يعنى تعيين وصى و وظائف او جز به دو شاهد عادل مرد ثابت نمىشود . اگر كسى بنده خود را آزاد كند و مالى غير آن نداشته باشد يك ثلث آن آزاد مىشود و دو ثلث ديگر را بايد خود بنده كسب كند و به وارث بدهد و اگر جزئى از بنده آزاد كرد كه خود بيش از آن جزء را مالك بود همه بنده آزاد مىشود از