از ماه رمضان ، سحرگاه ، مكتفى از خيمه گاه خويش از درشماسيه حركت كرد و راه موصل گرفت . ( 104 نيمهء ماه رمضان همين سال ، ابو الاغر سوى حلب رفت و در درهء بطنان نزديك حلب فرود آمد و همه يارانش با وى فرود آمدند . چنان كه گويند گروهى از ياران وى جامه هاى خويش را برون كردند و وارد رود شدند كه از آب آن خنك شوند كه روزى سخت گرم بود ، در اين حال بودند كه سپاه قرمطى معروف به خالدار بيامد و قرمطى معروف به طوقدار [ 1 ] به آنها تاخت و درهمشان كوفت و گروهى بسيار از آنها را بكشت و اردوگاه را غارت كرد . ابو الاغر با گروهى از ياران خويش نجات يافت و وارد حلب شد ، نزديك به هزار كس با وى نجات يافتند ، وى با ده هزار كس بود از سوار و پياده . و چنان بود كه گروهى از سرداران و مردان فرغانى را كه به در سلطان بودند به دو پيوسته بودند و از آن جمع بجز اندكى خلاصى نيافتند . پس از آن قرمطى به در حلب رفت ، ابو الاغر و كسانى از يارانش كه با وى مانده بودند و مردم شهر ، با قرمطى نبرد كردند و از پس نبردى كه در ميانه رفت ، قرمطيان با مركب و سلاح و مال و اثاثى كه از اردوگاه ابو الاغر گرفته بودند از مقابل آنها برفتند . مكتفى با سپاهيانى كه همراه داشت برفت تا به رقه رسيد و آنجا فرود آمد و سپاه از پى سپاه سوى قرمطى فرستاد . دو روز رفته از شوال ، نامه اى از قاسم بن عبيد الله به مدينة السلام رسيد كه مىگفت : نامه اى از دمشق از بدر حمامى ، يار ابن طولون ، به دو رسيده كه وى با قرمطى خالدار نبرد كرده و هزيمتش كرده و تيغ در ياران وى نهاده و كسانى از آنها كه جان برده‌اند سوى صحرا رفته‌اند و امير مؤمنان حسين بن حمدان و سرداران ديگر را از پى وى فرستاده است .

--> [ 1 ] تعبير متن : المطوق .