از جمله آن بود كه معتضد ، محمد بن احمد شيخ را با گروهى از كسان وى بگرفت و بندشان نهاد و آنها را در خانهء ابن طاهر بداشت ، زيرا چنان كه گفته‌اند يكى از خويشاوندان وى به نزد عبيد الله بن سليمان رفته بود و به دو خبر داده بود كه محمد سر آن دارد كه با گروهى از ياران و كسان خويش بگريزد . عبيد الله اين را به معتضد نوشت ، معتضد به دو نوشت و دستور داد كه محمد را بگيرد و عبيد الله به روز چهارشنبه ، چهار روز رفته از محرم اين سال ، چنان كرد . در همين ماه همين سال نامهء ابو الاغر به سلطان رسيد كه قبيلهء طى فراهم آمده‌اند و انبوه شده‌اند و از بدويانى كه توانسته‌اند كمك گرفته‌اند و راه كاروان حج - گزاران را گرفته‌اند و همين كه كاروان كه ضمن بازگشت از مكه سوى مدينة السلام مىرفته ده و چند ميل از معدن گذشته با آنها نبرد كرده‌اند . سواران و پيادگان بدوى به مقابلهء حج گزاران آمده‌اند كه خيمه ها و حرمتها و سران خويش را همراه داشته‌اند ، پيادگانشان بيشتر از سه هزار كس بوده است . نبرد در ميانه در گرفته و همه روز پنجشنبه ، سه روز مانده از ذى حجه ، را به نبرد بوده‌اند . به هنگام شب از همديگر جدا شده‌اند . صبحگاهان جمعه تا به وقت نيمروز نبرد كرده‌اند آنگاه خداوند دوستان خود را نصرت داده و بدويان هزيمت شده‌اند و پس از پراكندگى ، ديگر فراهم نيامده‌اند و او با همه حج گزاران به سلامت حركت كرده‌اند و مكتوب خويش را با سعيد ابن اصفر كه يكى از سران بنى عمان وى است و دستگيرى صالح بن مدرك را عهده كرده بود فرستاده است . به روز شنبه ، سه روز مانده از محرم ، ابو الاغر به مدينة السلام رسيد . سر صالح ابن مدرك و سر جحنش و سر غلامى سياه از آن صالح با چهار اسير از عموزادگان