در اين سال محمد بن عبد الله هاشمى سالار حج بود . آنگاه سال دويست و هشتاد و ششم درآمد . سخن از حادثات معتبرى كه به سال دويست و هشتاد و ششم بود از جمله آن بود كه محمد بن ابى الساج ، پسر خويش ابو المسافر را به بغداد فرستاد به گروگانى تعهدى كه دربارهء اطاعت و نيكخواهى براى سلطان كرده بود ، چنان كه گويند به روز سه شنبه ، هفت روز رفته از محرم همين سال رسيد . هديه هايى از اسب و اثاث و غيره همراه داشت . معتضد در آن وقت در بغداد نبود . در ماه ربيع الاخر اين سال خبر آمد كه المعتضد بالله به آمد رسيده بود و با سپاه خويش مقابل آن فرود آمده بود . محمد احمد بن شيخ درهاى شهر آمد را بر وى و نيز بر پيروانش كه درآمد بودند بسته بود . معتضد سپاهيان خويش را اطراف آمد پراكنده كرده بود و اين چند روز مانده از ربيع الاول بود ، سپس ميان آنها نبردها رفته بود كه معتضد مقابل آنها منجنيقها نهاده بود . مردم آمد نيز بر ديوار خويش منجنيقها نهاده بودند و با آن سنگ سوى همديگر افكنده بودند . به روز شنبه يازده روز مانده از جمادى الاول محمد بن احمد شيخ ، كس بنزد معتضد فرستاده بود و براى خويشتن و كسانش و مردم آمد امان خواسته بود كه از او پذيرفته بود و همان روز محمد بن احمد با همراهان خويش از ياران و دوستانش برون شده بود كه بنزد معتضد رسيده بودند كه وى و سران اصحابش را خلعت داده بود سپس سوى سراپرده اى رفته بودند كه براىشان آماده شده بود و معتضد از اردوگاه خويش به منزلها و خانه هاى محمد بن احمد شيخ رفته بود و در اين باب مكتوبى به مدينة السلام نوشته بود به تاريخ روز يكشنبه ده روز مانده از جمادى - الاولى .