و چيز گرفتند و جامه شان دادند . در اين وقت فاسق دستور داد كه زنگيان كشتيهاى خويش را به نهر پس برند و از برون شدن بازدارند و اين در آخر روز بود . ابو احمد دستور داد تا ياران وى سوى اردوگاهشان در نهر مبارك بازگردند . در اين روز به هنگام بازگشت ابو احمد مردم بسيار از زنگى و غير زنگى از وى امان خواستند كه آنها را پذيرفت و در كشتيها و زورقها ببردشان و دستور داد كه خلعت و چيز و عطيه شان دهند و نامهايشان را جزو پيوستگان ابو العباس بنويسند . ابو احمد برفت و از پس عشا به اردوگاه خويش رسيد و روز جمعه و شنبه و يكشنبه را آنجا بماند ، آنگاه مصمم شد اردوگاه خويش را به جايى برد كه به مقابلهء خبيث نزديكتر باشد . به روز دوشنبه شش روز مانده از رجب سال دويست و شصت - و هفتم به كشتى برنشست ، ابو العباس و سردارانش از وابسته و غلام و از جمله زيرك و نصير با وى بودند . برفت تا در شرق دجله به نهر معروف به نهر جطى رسيد ، كه مقابل نهر معروف به يهودى است . آنجا توقف كرد و آنچه را مىخواست مقرر كرد . ابو العباس و زيرك و نصير را آنجا نهاد و سوى اردوگاه خويش بازگشت و بگفت تا ميان كسان ندا دادند ( 584 كه به محلى كه در نهر جطى برگزيده بود ، حركت كنند . از آن پس كه راهها براى عبور اسبان اصلاح بسته شد و بر نهرها پل بسته شد دستور داد كه اسبان را نيز ببرند ، صبحگاه روز سه شنبه پنج روز مانده از رجب با همه سپاهيان خويش برفت تا بر نهر جطى فرود آمد و تا روز شنبه چهارده روز رفته از شعبان سال دويست و شصت و هفتم آنجا بود . در هيچيك از اين روزها نبردى نكرد ، در اين روز ، يعنى شنبه ، با سواران و پيادگان برنشست ، همه سواران با وى بودند ، سپاهيان پياده و داوطلبان را در كشتيها و زورقها جاى داد ، همه با زره و سلاح ، و برفت تا به فرات رسيد و مقابل اردوگاه فاسق جاى گرفت . در اين وقت ياران و پيروان ابو احمد نزديك به پنجاه هزار كس بودند ، يا اندكى بيشتر . فاسق نزديك سيصد هزار كس داشت كه همه پيكار مىكردند يا دفاع