بود و به كار وى مىپرداخته بود ، اما از سليمان و بردگان وى دورى گرفته بود . و چون حسين بن اسماعيل كه در ايام عبيد الله كار سپاهيان و شاكريان را عهده مىكرده بود به بغداد آمد ، سليمان دبير وى را در مطبق و حاجب او را در زندان باب الشام بداشت و از جانب ابراهيم بن اسحاق سپاهيانى بر در حسين بن اسماعيل گماشته شد كه سليمان ، كار دو پل بغداد و بخشهاى قطربل و مسكن و انبار را كه حسين بن اسماعيل در ايام عبيد الله عهده مىكرده بود به ابراهيم سپرده بود . و چون بيعت مهتدى رخ داد و سپاهيان و شاكريان در بغداد آشوب كردند و نبرد شد در همان روزها محمد بن اوس به يكى از اهل مروروذ تاخت كه از شيعيان بود و در خانهء سليمان سيصد تازيانه به او زد ( 401 و در باب الشام به زندانش كرد . اين شخص از خواص حسين بن اسماعيل بود . از پس اين حادثه به حسين بن اسماعيل نياز افتاد كه مردى دلير و كاردان بود و كسانى را كه بر در وى گماشته بودند برداشتند كه پا گرفت و يارانش بى دستورى سوى او بازگشتند . و چنان بود كه ياران حسين ميان سرداران پراكنده شده بودند و گروهى انبوه از آنها به محمد بن ابى عون سردار پيوسته بودند . گويند : وقتى پيوستگان به ابن ابى عون به در وى رفته بودند از مال خويش به آنها داده بود : پياده را ده درم و سوار را يك دينار . و چون به نزد حسين بازگشتند ابن ابى عون در اين باب نوشت . اما نه قرارى در اين باب درآمد نه دستورى . حال بدين - گونه بود و سپاهيان و شاكريان به طلب پرداختى بيعت و آن مال حواله پيشين فرياد مىزدند . كار آنها در بارهء قسط بندى مقررى و دريافتنشان به حسين برگشته بود ، چنان كه در ايام عبيد الله بن عبد الله طاهرى بوده بود . حسين پيوسته به آنها مىگفت كه محمد بن اوس و كسانى كه با سليمان آمده‌اند مىخواهند ، مالهاى ( منظور شده براى ) [ 1 ] آنها را بگيرند و آن را خاص خود كنند چندان كه دلهاشان آكنده شد .

--> [ 1 ] اضافه از منست . ( م )