گفت : « از او بيم مدار كه من شر وى را از تو بس مىكنم ، ان شاء الله كه بيشتر سپاه و ياران وى از مردم خراسانند كه نافرمانى من نمىكنند . » گويد : غم ابو جعفر برفت ، ابو مسلم با وى بيعت كرد ، كسان نيز بيعت كردند ، آنگاه بيامدند تا به كوفه رسيدند . ابو جعفر ، زياد بن عبيد الله را سوى مكه پس فرستاد ، وى پيش از آن از جانب ابو العباس ولايتدار آنجا بوده بود . به قولى ، ابو العباس پيش از مرگ خويش زياد بن عبيد الله حارثى را از مكه برداشته بود و عباس بن عبد الله بن معبد بن عباس را ولايتدار آنجا كرده بود . در اين سال ، عبد الله بن على در انبار پيش ابو العباس آمد كه وى را به همراهى مردم خراسانى و مردم شامى و جزيره و موصل سالار نبرد تابستانى كرد . وى برفت تا به دلوك رسيد و تا وقتى خبر وفات ابو العباس به دو رسيد ، وارد سرزمين روم نشده بود . در همين سال ، عيسى بن موسى و ابو الجهم ، ابو غسان ، يزيد بن زياد ، را براى بيعت منصور ، پيش عبد الله بن على فرستادند ، اما عبد الله بن على براى خويشتن بيعت گرفت و با سپاهيانى كه همراه داشت سوى حران رفت . در اين سال ابو جعفر منصور مراسم حج را براى كسان به پا داشت . از پيش گفتيم كه در اين سال عامل كجا بود و هنگامى كه به حج مىرفت ، كى را جانشين خويش كرد . در اين سال عامل كوفه عيسى بن موسى بود . قضاى آن با ابن ابى ليلى بود . عامل بصره و توابع سليمان بن على بود ، قضاى آن با عباد بن منصور بود . عامل مدينه زياد ابن عبيد الله حارثى بود . عامل مكه عباس بن عبد الله بن معبد بود . عامل مصر صالح بن على بود . آنگاه سال صد و سى و هفتم در آمد .