گفت : « اى امير مؤمنان ، اطاعت از روى ترس ، خيانت را نهفته دارد و به هنگام مراقبت بكمال باشد ولى اطاعت از روى محبت ، كوشش را نهفته دارد و بهنگام غفلت نيز به كمال باشد . » گفت : « كدام مردمان بهتر اطاعت كنند ؟ » گفت : « آنها كه به سود و زيان بيشتر دل بسته‌اند . » گفت : « نشانهء آن چه باشد ؟ » گفت : « آنكه در اجابت شتاب آرند و جانفشانى كنند . » گفت : « كى شايسته است كه شاه او را وزير گيرد ؟ » گفت : « آنكه قلبش پاكتر است و از هوس به دور تر . » ابو عبيد الله دبير گويد : شنيدم كه منصور وقتى در بارهء ولايت عهد به مهدى سفارش مىكرد به دو مىگفت : « نعمت را به سپاسدارى مستمر كن و قدرت را به عفو ، و اطاعت را به الفت ، و نصرت را به تواضع . با نصيب خويش از دنيا نصيب خويش را از رحمت خداى فراموش مكن . » ابو عبيد الله گويد : شنيدم كه منصور به مهدى مىگفت : « كارى را فيصل مده تا در بارهء آن انديشه كنى كه انديشهء خردمند آيينهء اوست و نيك و بد وى را به دو مينماياند . » عبد الله گويد : شنيدم كه ابو جعفر منصور به مهدى مىگفت : « اى ابو عبد الله ، سلطان قرين صلاح نشود مگر به پرهيزكارى ، و رعيت او قرين صلاح نشود مگر به اطاعت . چيزى چون عدالت ولايت را آباد نمىكند و نعمت و اطاعت سلطان بىمال دوام نمىيابد ، احتياطى بهتر از انتقال خبرها نمىتوان داشت . كسى بيشتر از همه توان عفو دارد كه بيش از همه توان عقوبت داشته باشد . عاجزترين مردم كسى است كه با زير دست خويش ستم كند ، از كار يار خويش عبرت آموز و حال او را به تجربه معلوم دار . » ابو عبيد الله گويد : شنيدم كه منصور به مهدى مىگفت : « اى ابو عبد الله در