به تعقيب وى برفتند تا به بقيع رسيد كه اطرافش را گرفتند ، درهمهايى ميان آنها پراكند و بدان مشغولشان كرد و راه خويش گرفت تا به درهء نخل دو منزلى مدينه فرود آمد . عيسى گويد : سياهان بر ضد ابن الربيع قيام كردند سرانشان وثيق و حديا و عنقود و ابو قيس بودند ، با آنها نبرد كرد كه هزيمتش كردند ، و برفت و در درهء نخل دو منزلى مدينه فرود آمد . عمر بن راشد گويد : وقتى ابن الربيع گريزان شد سياهان به آذوقه اى از آن ابو جعفر كه سويق و آرد و روغن و خرما بود دست انداختند و آن را به غارت بردند ، كيسهء آرد به دو درم بود و ظرف روغن به چهار درم . حارث بن اسحاق گويد : سياهان به خانهء مروان و خانهء يزيد حمله بردند كه در آنجا آذوقه اى بود كه از راه دريا براى سپاهيان آورده بودند و چيزى در آنجا نگذاشتند . گويد : در آن روز سليمان بن فليح سوى ابو جعفر روان شد و به نزد وى رسيد و خبر را با وى بگفت . حارث بن اسحاق گويد : سياهان تنى چند از سپاهيان را كشتند و سپاهيان از آنها بيمناك شدند تا آنجا كه سوار به سياهى مىرسيد كه جز دو خرقه به عورت وى نبود و يك پيراهن ، و از روى تحقير پشت به دو مىكرد اما سياه با يكى از گرزهاى بازار به دو حمله مىبرد و او را مىكشت و كسان مىگفتند : « اين سياهان جادوگرانند يا شياطين . » مسور بن عبد الملك گويد : وقتى ابن الربيع ، ابو بكر بن ابى سبره را بداشت ، به سبب آنكه وى وصولى قبيلهء طى و اسد را آورده بود و به محمد داده بود ، قرشيان بر ابن ابى سبره ، بيمناك شدند . و چون سياهان بر ضد ابن الربيع قيام كردند ، ابن ابى - سبره از زندان در آمد و با كسان سخن كرد و آنها را به اطاعت خواند و با كسان نماز