است كه قيام وى بر ضد ابو جعفر در روايت آمده بود . در اين سال ، ولايتدار مكه سرى بن عبد الله بود . ولايتدار مدينه رياح بن عثمان مرى بود . ولايتدار كوفه عيسى بن موسى بود . ولايتدار بصره سفيان بن معاويه بود . قضاى آنجا با سوار بن عبد الله بود . ولايتدار مصر يزيد بن حاتم بود . آنگاه سال صد و چهل و پنجم در آمد . سخن از حوادثى كه بسال صد و چهل و پنجم بود از جمله حوادث سال آن بود كه محمد بن عبد الله بن حسن در مدينه قيام كرد ، برادرش ابراهيم بن عبد الله نيز پس از وى در بصره قيام كرد و هر دو كشته شدند . سخن از قيام محمد بن - عبد الله و كشته شدن وى حارث بن اسحاق گويد : وقتى ابو جعفر ، فرزندان حسن را روانه كرد رياح سوى مدينه باز گشت و در جستجوى سخت بكوشيد و محمد را به زحمت انداخت كه مصمم شد قيام كند . ابراهيم بن محمد جعفرى گويد : محمد به زحمت افتاد و پيش از وقتى كه با برادرش ابراهيم معين كرده بود قيام كرد كه ابراهيم آن را نپسنديد . گويد : پيوسته به سختى در جستجوى محمد بودند ، عاقبت پسرش سقوط كرد و بمرد و وى از جستجو به محنت افتاد و در يكى از چاههاى مدينه رفت كه يارانش از آن آب مىكشيدند ، تا سر در آب فرو رفته بود ، اما پيكرش از درشتى نهان نمىماند . ابراهيم از وقت مقرر تأخير كرد بسبب آنكه دچار آبله شده بود .