مجاشع بن حريث انصارى عامل بخارا و ابو المغيره ، خالد بن كثير ، وابستهء بنى تميم و عامل قهستان و حريش بن محمد ذهلى پسر عموى ابو داود از آن جمله بودند كه بكشتشان . جنيد بن خالد تغلبى و معبد بن خليل مزنى را نيز از آن پس كه به سختى تازيانه زد به زندان كرد عده اى ديگر از سرداران خراسان را نيز به زندان كرد و در كار وصول باقيماندهء مالهايى كه به عهدهء عاملان ابو داود بود اصرار ورزيد . و هم در اين سال ابو جعفر منصور به حج رفت و از حيره احرام بست و از آن پس كه حج خويش را به سر برد به مدينه بازگشت و از آنجا به بيت المقدس رفت . عاملان ولايتها در اين سال همان عاملان سال پيش بودند ، بجز خراسان كه عامل آن عبد الجبار بود . و چون ابو جعفر به بيت المقدس رفت ، در مسجد آنجا نماز كرد و از راه شام بازگشت تا به رقه رسيد و آنجا منزل گرفت كه منصور بن جعونهء عامرى را پيش وى آوردند و او را بكشت ، سپس از آنجا روان شد و از كنار فرات برفت تا به هاشميهء كوفه رسيد . آنگاه سال صد و چهل و يكم در آمد . سخن از خبر حوادثى كه بسال صد و چهل و يكم بود از جمله حوادث سال قيام راونديان بود . بعضىها گفته‌اند : كار راونديان و كار ابو جعفر كه از آن ياد مىكنيم به سال صد و سى و هفتم يا صد و سى و ششم بود .