* ( الله أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ 9 : 121 ) * [ 1 ] . » يعنى : چنين است زيرا در راه خدا تشنگى و رنج و گرسنگىاى به آنها نمىرسد و در جايى كه كافران را به خشم آرد قدم نمىنهند و به دشمنى دستبردى نمىزنند ، مگر به عوض آن براى ايشان عمل شايسته اى نويسند كه خدا پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند . هيچ خرجى كوچك يا بزرگ نكنند و هيچ دره اى نسپرند مگر براى آنها نوشته شود تا خدا بهتر از آنچه عمل مىكرده‌اند به آنها پاداش دهد . و همو خبر داده كه هر كه در راه وى كشته شود زنده است و روزى مىخورد و فرموده : « * ( وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا في سَبِيلِ الله أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ 3 : 169 ) * [ 2 ] . » يعنى : كسانى را كه در راه خدا كشته شده‌اند مرده مپندار ، بل زندگانند و نزد پروردگار خويش روزى مىبرند . پس وعدهء پروردگار خويش را محقق دانيد و دل به نهايت محنت و رنجهاى سخت دهيد و از سستى به دور مانيد . سخن از كار قتيبه در خراسان به سال هشتاد و ششم گويد : آنگاه قتيبه سپاه را با سلاح و مركب سان ديد و حركت كرد . اياس بن عبد الله بن عمرو را در مرو نهاد و در كار جنگ جانشين خويش كرد و عثمان بن عمرو سعدى را نيز در كار خراج جانشين كرد و چون به طالقان رسيد دهقانان بلخ و بعضى بزرگان آنجا به پيشواز وى آمدند و با وى روان شدند و چون از شهر عبور كرد بيش يك چشم ، شاه صغانيان با پيشكشها و يك كليد طلا به پيشواز وى آمد و او را به

--> [ 1 ] توبه - آيه 120 و 121 [ 2 ] آل عمران - آيه 168