به همان صورت كه به هنگام كافر بودنشان از آنها مىگرفته بودند . و چون به اين كار مصمم شد ، دربارهء وى راى زدند و چنان كه گويند دربارهء كشتنش همسخن شدند و او را بكشتند و ولايتدارى را كه پيش از يزيد بن مسلم داشته بودند ، كه محمد بن يزيد وابستهء انصار بود و جزو سپاه يزيد بن ابى مسلم بود ، ولايتدار خويش كردند و به يزيد بن عبد الملك نوشتند كه ما از اطاعت به در نرفته‌ايم ، ولى يزيد بن ابى مسلم با ما چنان كرد كه خدا و مسلمانان بدان رضايت ندهند كه او را كشتيم و عامل ترا پس آورديم . گويد : يزيد بن عبد الملك به آنها نوشت : « من از آنچه يزيد بن ابى مسلم كرده راضى نبوده‌ام » و محمد بن يزيد را بر افريقيه به جاى نهاد . در اين سال عمر بن هبيره فزارى عامل عراق و خراسان شد . در اين سال عبد الرحمان بن ضحاك سالار حج بود ، ابو معشر و واقدى چنين گفته‌اند . عامل مدينه عبد الرحمان بن ضحاك بود . عامل مكه عبد العزيز بن عبد الله بن خالد بود . عامل كوفه محمد بن عمرو ، ذو الشامه بود . قضاى مدينه با قاسم نوهء عبد الله بن مسعود بود . عامل بصره عبد الملك بن بشر بن مروان بود عامل خراسان سعيد خذينه بود . عامل مصر ، اسامة بن زيد بود . پس از آن سال صد و سوم در آمد . سخن از حوادثى كه در سال صد و سوم رخ داد از جمله حوادث سال اين بود كه عمر بن هبيره ، سعيد خذينه را از خراسان معزول كرد . سبب عزل وى چنان كه على بن محمد به نقل از مشايخ خويش گويد اين بود كه مجشر بن مزاحم سلمى و عبد الله بن عمير ليثى پيش عمر بن هبيره آمدند و از