در اين سال چنان كه در روايت ابو معشر هست ابان بن عثمان سالار حج بود . واقدى و ديگر سيرت نويسان نيز چنين گفته‌اند . در اين سال ابان بن عثمان از جانب عبد الملك بن مروان امير مدينه بود . عامل عراق و همهء مشرق حجاج بن يوسف بود ، عامل خراسان مهلب بود از جانب حجاج . به قولى مهلب عهده دار جنگ خراسان بود و پسرش مغيره عهده دار خراج . قضاى كوفه با ابو برده پسر ابو موسى بود و قضاى بصره با موسى بن انس . آنگاه سال هشتادم درآمد سخن از حوادث مهمى كه به سال هشتادم بود در اين سال چنان كه در روايت محمد بن عمر واقدى آمده سيلى در مكه آمد كه حاجيان را ببرد و مكه را آب گرفت و اين را سال جحاف گفتند كه سيل به هر چه رسيد آن را ببرد ( جحف ) ثعلبه گويد : سيل بيامد و حاجيان را از دل مكه ببرد به همين جهت سال جحاف نام گرفت . شتران را ديدم كه بار بر آن بود و مردان و زنان را كه سيل آنها را مىبرد و كس را دربارهء آنها چاره نبود ، گويى آب را مىبينم كه به ركن رسيده بود و بالا آمده بود . به گفتهء واقدى در همين سال در بصره طاعون نابود كننده ( جارف ) رخ داد . در همين سال مهلب نهر بلخ را طى كرد و به كش رفت . مفضل بن محمد گويد : وقتى مهلب در كش جا گرفت ، أبو الأدهم زياد بن عمرو زمانى بر مقدمهء وى بود با سه هزار كس كه پنج هزار كس بودند چون كه أبو الأدهم به تدبير و اندرزگويى و جنگآورى همسنگ دو هزار كس بود .