خراسان كرد آنگاه به وى گفت : « ترا نمىخواستم ، اما خدا عز و جل ترا مىخواست . » ابو عبد الرحمان ثقفى گويد : وقتى زياد ولايتدار عراق شد حكم بن عمرو غفارى را عامل خراسان كرد و كسانى را با وى بر ولايات خراسان گماشت كه كار خراج به عهده داشتند و گفت از حكم اطاعت كنند : اسلم بن زرعه بود و خليد بن عبد الله حنفى و نافع بن خالد طاحى و ربيعة بن عسل يربوعى و امير بن احمد يشكرى و حاتم بن نعمان باهلى . گويد : آنگاه حكم درگذشت ، وى به غزاى طخارستان رفته بود و غنايم بسيار گرفته بود . حكم انس بن ابى اياس را جانشين خويش كرده بود و به زياد نوشته بود وى را براى خدا و مسلمانان و تو پسنديدم اما زياد گفت : « اى خدا ، او را براى دين تو و مسلمانان و خودم نمىپسندم . » و خليد بن عبد الله حنفى را ولايتدار خراسان كرد . گويد : پس از آن ربيع بن زياد حارثى را با پنجاه هزار كس به خراسان فرستاد بيست و پنجهزار كس از بصره و بيست و پنجهزار كس از كوفه كه سالار مردم بصره ربيع بود و سالار مردم كوفه عبد الله بن ابى عقيل بود و سالار همه ، ربيع بن زياد بود . گويند : در اين سال مروان بن حكم سالار حج شد ، وى عامل مدينه بود . ولايتداران و عمال ولايات در اين سال همانها بودند كه از پيش ياد كردم : مغيرة بن شعبه بر كوفه بود و شريح قضاى آنجا داشت . زياد بر بصره بود و عاملان ديگر همانها بودند كه از پيش گفتم . در اين سال عبد الرحمان بن خالد بن وليد در زمستان به غزاى سرزمين روم رفت . آنگاه سال چهل و ششم در آمد .