در همين سال معاويه ، عبد الرحمان بن زياد بن سميه را ولايتدار خراسان كرد . سخن از اينكه چرا معاويه ، عبد الرحمان را به كار خراسان گماشت ؟ ابو عمرو گويد : عبد الرحمان بن زياد پيش معاويه آمد و گفت : « اى امير مؤمنان مگر ما حقى نداريم ؟ » گفت : « چرا » گفت : « مرا به كجا مىگمارى ؟ » گفت : « نعمان كه مردى است خردمند و از ياران پيمبر ، كوفه را دارد ، عبيد الله ابن زياد بصره و خراسان را دارد ، عباد بن زياد سيستان را دارد ، كارى كه در خور تو باشد نمانده جز اينكه ترا در كار برادرت عبيد الله شريك كنم . » گفت : « شريك كن كه قلمرو او گسترده است و تاب شركت دارد . » گويد : پس معاويه او را ولايتدار خراسان كرد . ابو حفص ازدى به نقل از عمرو گويد : قيس بن هيثم به خراسان آمد كه عبد الرحمان بن زياد او را فرستاده بود ، اسلم بن زرعه را بگرفت و به زندان كرد ، پس از آن عبد الرحمان بيامد و از اسلم بن زرعه سيصد هزار درم غرامت گرفت . مقاتل بن حيان گويد : عبد الرحمان بن زياد سوى خراسان آمد ، مردى بخشنده و حريص و ناتوان بود . به هيچ غزايى نرفت . دو سال در خراسان ببود . عوانه گويد : عبد الرحمان بن زياد از پس كشته شدن حسين بن على عليه السلام پيش يزيد آمد و قيس بن هيثم را به جانشينى خود در خراسان نهاد . ابو حفص گويد : يزيد به عبد الرحمان گفت : « از خراسان چه مقدار مال با