به نعيم نامه نوشتند كه آنها را به صلح و جزيه خواند و برايشان چنين نوشت : « بنام خداى رحمان رحيم « اين امانى است كه سويد بن مقرن به مردم قومس و اطراف آن « ميدهد ، براى جانهاشان و دينهاشان و مالهاشان به شرط آنكه جزيه دهند ، از « هر بالغى به قدر توانش ، و نيكخواهى كنند و خيانت نيارند و راهنمائى « كنند و هر مسلمانى كه بر آنها وارد شود يك روز و شب غذاى وى را « به عهده دارند از خوراك متوسطشان . اگر دگرگونى آوردند يا حرمت پيمان « خويش را نداشتند ذمه از ايشان برى است . « نوشت و شاهد شد . » فتح گرگان گويد : آنگاه سويد بن مقرن در بسطان اردو زد و به پادشاه گرگان رزبان صول نامه نوشت ، پس از آن آهنگ وى كرد ، زربان صول به او نامه نوشت و خواهان صلح شد كه جزيه دهد و جنگ گرگان را عهده كند و اگر مغلوب شد كمكش كنند كه پذيرفته شد و رزبان صول پيش از آنكه سويد وارد گرگان شود به پيشواز وى آمد كه با رزبان وارد شهر شد و آنجا اردو زد تا خراج را براى وى وصول كردند و مرزها را به او گفتند كه همه جا را با تركان دهستان استوار كرد و از كسانى كه براى حفاظت آنجا اقامت گرفته بودند ، جزيه نگرفت و از ديگر مردم آنجا جزيه گرفت و ميان خود و آنها مكتوبى نوشت به اين مضمون : « بنام خداوند رحمان رحيم « اين مكتوب سويد بن مقرن است براى رزبان صول پسر رزبان « و مردم دهستان و ديگر مردم گرگان . شما در پناهيد ، حفاظت بعهدهء ماست « و جزيه بعهدهء شماست : هر ساله به اندازهء توانتان ، از هر كه بالغ است .