بودند . ابو جعفر گويد : در روايت هشام بن محمد سخن از ازدواج پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم با زينب دختر خزيمه نيست كه او را ام المساكين لقب داده بودند و از طايفهء بنى عامر بن صعصعه بود و پيش از پيمبر خدا ، زن طفيل بن حارث بن مطلب ، برادر عبيده بن حارث ، بود و در مدينه در خانهء پيمبر درگذشت . گويند : در ايام زندگانى پيمبر ، هيچيك از زنانش بجز او و خديجه و شراف دختر خليفه ، خواهر دحيهء كلبى ، و عاليه دختر ظبيان درنگذشت . ابن شهاب زهرى گويد : پيمبر ، عاليه را كه زنى از طايفهء بنى ابى بكر بن كلاب بود به زنى گرفت و چيز داد و از او جدا شد . و نيز او صلى الله عليه و سلم قتيله دختر قيس بن معديكرب خواهر اشعث بن قيس را به زنى گرفت و پيش از آنكه با وى خلوت كند درگذشت و قتيله با برادر خويش از اسلام بگشت . و نيز او صلى الله عليه و سلم فاطمه دختر شريح را به زنى گرفت . به گفتهء ابن كلبى وى غزيه دختر جابر بود كه لقب ام شريك داشت و پيمبر از پس شوهرى كه داشته بود او را گرفت و از شوهر سابق پسرى به نام شريك داشت كه لقب از او گرفت و چون پيمبر با او خلوت كرد او را كهنسال يافت و طلاقش داد . ام شريك از پيش مسلمان شده بود و پيش زنان قريش مىرفت و آنها را به اسلام دعوت مىكرد . گويند : پيمبر خوله دختر هذيل بن هبيره را نيز به زنى گرفت . ابن عباس گويد : ليلى دختر خطيم بن عدى هنگامى كه پيمبر پشت به آفتاب نشسته بود بيامد و دست به شانهء او زد . پيمبر گفت : « كيستى ؟ » گفت : « من دختر كسى هستم كه با باد همعنان بود ، من ليلى دختر خطيم هستم ،