عايشه گويد : وقتى آن روز پيمبر از مسجد بازگشت در دامن من بخفت ، يكى از خاندان ابو بكر بيامد و مسواكى سبز به دست داشت ، پيمبر نگاهى به دست او كرد كه دانستم مسواك را مىخواهد و آن را گرفتم و خاييدم تا نرم شد و به پيمبر دادم . گويد : با مسواك چنان به سختى مسواك زد كه كمتر ديده بودم سپس آن را بينداخت ، متوجه شدم كه پيمبر در دامن من سنگين مىشود ، به چهره او نگريستم و ديدم كه چشمانش به يك جا دوخته شده بود و مىگفت : « رفيق بالاتر از بهشت . » گفتم : « قسم به آنكه ترا به حق برانگيخت مخيرت كردند و اختيار كردى . » و هماندم پيمبر خداى صلى الله عليه و سلم جان داد . عايشه گويد : پيمبر بر سينهء من و در خانهء من جان داد و حق كسى را نبردم ، نادان و كم تجربه بودم ، پيمبر در دامنم جان داد ، سر او را بر بالشى نهادم و برخاستم و با زنان ناليدم و به چهره زدم . سخن از روز وفات پيمبر و سن وى به هنگام وفات ابو جعفر گويد : در روز وفات وى ميان اهل حديث اختلاف نيست كه روز دوشنبه ماه ربيع الاول بود ، ولى اختلاف هست كه كدام دوشنبه بود . بعضى به نقل از فقيهان اهل حجاز گفته‌اند پيمبر نيمروز دوشنبه دوم ربيع - الاول درگذشت و به روز دوشنبهء همان روز كه پيمبر درگذشته بود با ابو بكر بيعت كردند . واقدى گويد : پيمبر به روز دوشنبه دوازدهم ماه ربيع الاول درگذشت و نيمروز روز بعد كه روز سه شنبه بود ، هنگام زوال خورشيد ، به خاك رفت . ابو هريره گويد : وقتى پيمبر خداى صلى الله عليه و سلم درگذشت عمر بن خطاب