كلبى گويد : « على وقتى اسلام آورد كه هفت سال داشت . » از ابن اسحق روايت كرده‌اند كه اولين ذكورى كه اسلام آورد و تصديق دين خدا كرد على بن ابى طالب بود و آن هنگام ده ساله بود و از نعمتها كه خداوند به وى داده بود اين بود كه پيش از اسلام در كنار پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم بود . از ابن الحجاج روايت كرده‌اند كه از نعمتهاى خدا درباره على بن ابى طالب و نيكىها كه دربارهء وى اراده فرموده بود اين بود كه قرشيان دچار سختى شدند و ابو طالب نانخور بسيار داشت و پيمبر صلى الله عليه و سلم به عموى خود عباس كه از همهء بنى هاشم مالدارتر بود گفت : « اى عباس ، برادرت ابو طالب نانخور بسيار دارد و مردم چنان كه مىبينى به سختى افتاده‌اند بيا برويم بار او را سبك كنيم من يكى از پسران او را مىگيرم و تو هم يكى را بگير . » عباس پذيرفت و پيش ابو طالب رفتند و گفتند : « مىخواهيم بار ترا سبك كنيم تا اين سختى از مردم برود . » ابو طالب گفت : « عقيل را پيش من بگذاريد و هر چه خواهيد كنيد . » پيمبر صلى الله عليه و سلم على را گرفت و به خانهء خود برد و عباس جعفر را به خانهء خود برد و على بن ابى طالب همچنان با پيمبر خداى بود تا خداوند او را مبعوث كرد و على به دو ايمان آورد و جعفر همچنان پيش عباس بود تا اسلام آورد و از او بىنياز شد . از ابن اسحاق روايت كرده‌اند كه پيمبر خداى صلى الله عليه و سلم به وقت نماز به دره هاى مكه مىرفت و على بن ابى طالب نيز نهانى از پدر و همه عمان خويش با وى همراه مىشد و نماز مىكردند و چون شب مىشد باز مىگشتند و مدتى بر اين حال ببودند و يك روز كه نماز مىكردند ابو طالب آنها را بديد و به پيمبر خداى گفت : « برادرزاده‌ام اين دين تو چيست ؟ »