كه به تعقيب ابو سفيان برون شدند اما به او نرسيدند . » گويد : « و ابو سفيان و ياران او كيسه هاى سويق را مىانداختند كه سبكبار شوند كه بيشتر توشهء آنها سويق بود ، به همين جهت اين را غزوهء سويق نام دادند . » واقدى گويد : « پيمبر ابو لبابة بن عبد المنذر را در مدينه جانشين خويش كرد . » ابو جعفر گويد : « در ذى حجه سال دوم هجرت عثمان بن مظعون بمرد و پيمبر خدا او را در بقيع به خاك سپرد و سنگى به نشان قبر وى بالاى سرش نهاد . » گويند : حسن بن على بن ابى طالب در همين سال تولد يافت . ابو جعفر گويد : « به گفتهء واقدى على بن ابى طالب عليه السلام فاطمه عليه السلام را در ذى حجه ، بيست و دو ماه پس از هجرت ، به خانه برد و اگر اين گفته درست باشد گفتهء اول درست نيست . گويند : در همين سال پيمبر خداى ترتيب خونبها را نوشت كه به شمشير وى آويخته بود . آنگاه سال سوم هجرت درآمد محمد بن اسحاق گويد : « وقتى پيمبر از غزوهء سويق بازگشت ، بقيهء ذى حجه و محرم را در مدينه گذرانيد ، پس از آن به غزاى نجد رفت و قصد قبيلهء غطفان داشت ، و اين را غزوهء ذى امر گفتند ، و تقريبا همهء صفر ، را در نجد گذرانيد ، پس از آن به مدينه بازگشت و حادثه اى نبود و بيشتر ربيع الاول را در مدينه بود ، سپس به غزا برون شد و قصد قريش و بنى سليم داشت و به بحران رسيد كه معدنى در حجاز بود و ماه ربيع الاخر و جمادى الاول را در آنجا بود و به مدينه بازگشت و حادثه اى نبود . »