كرامت انصار و اقامت پيمبر به نزد ايشان سخن آورده و او نيز مدت اقامت مكه را سيزده سال مىداند كه گويد : « به نزد قريش ده و چند سال بماند » « و تذكار مىداد و در جستجوى دوستان بود » « و در موسم حج خويشتن را به كسان عرضه مىكرد . » « اما پناهى نيافت و كسى به دعوت او نگرويد » « و چون پيش ما آمد خدا دين وى را غلبه داد » « و در مدينه خوشدل و راضى زيست » « و دوستان يافت و آرام گرفت » « و يارى خداى به او رسيد » « و براى ما حكايت مىكرد كه نوح با قوم خود چه گفته بود » « و موسى وقتى نداى حق شنيد چه گفت » « و چنان شد كه ديگر از كس بيم نداشت » « و ما اموال خويش را در راه وى بذل كرديم » « و به هنگام پيكار جانبازى كرديم » « و خداى يگانه بهترين هدايتگر است » چنان كه مىبينيد ، ابو قيس در اين قصيده گويد كه پيمبر از پس نبوت و وحى ده و چند سال ميان قوم خويش اقامت داشت . بعضىها گفته‌اند : اقامت پيمبر در مكه پس از نبوت پانزده سال بود و همين شعر را شاهد گفتار خويش آورده‌اند . عكرمه گويد : ابن عباس اين سخن گفت و شعر ابو قيس را شاهد آورد اما در متن شعر بجاى « بضع عشره » كه ده و چند سال است « خمس عشرة » خواند كه