از وهب بن منبه روايت كرده‌اند كه خدا عز و جل مدت سه ساعت عيسى را بى جان كرد آنگاه وى را به آسمان بالا برد . ولى ابن اسحاق گويد : كه به پندار نصارى خداوند هفت ساعت او را بيجان كرد پس از آن زنده كرد و گفت : « فرود آى و در كوه پيش مريم مجدليه رو كه هيچكس چون او بر تو نگريسته و هيچكس مانند وى غم تو نخورده و او حواريان را فراهم آرد و آنها را در زمين بپراكن تا دعوت خدا كنند كه تو اين كار نكردى . » و خدا او را پيش مريم مجدليه برد و كوه پر نور شد و حواريان به نزد وى آمدند و آنها را بپراكند و گفت آنچه را خدا به دو فرمان داده از جانب وى با مردم بگويند . آنگاه خدا عز و جل وى را سوى خويش بالا برد و بال داد و جامهء نور به تن كرد و لذت خور و نوش از او ببرد و با فرشتگان به پرواز آمد و با آنها به دور عرش است و انسان - فرشتهء آسمانى - زمينى است . و حواريان سوى آنجاها كه گفته بود پراكنده شدند و شبى كه عيسى فرود آمد همان شبى است كه نصارى بخور سوزند . از جمله حواريان و پيروانى كه عيسى فرستاد پطرس حوارى بود كه پولس را با وى فرستاد كه از پيروان بود و حوارى نبود كه سوى روميه فرستاده شد و اندراييس و متى را به سرزمين آدمخوران فرستاد كه سرزمين سودان بود و توماس را به سرزمين بابل فرستاد و فيلبس را به قيروان و كارتاژ فرستاد كه همان افريقيه باشد و يحنس را به دفسوس فرستاد كه دهكدهء جوانان اصحاب كهف بود و يعقوب را به اورىشلم فرستاد كه همان ايلياى بيت المقدس بود و ابن تلما را به عرابيه فرستاد كه سرزمين حجاز بود و سيمن را به سرزمين بربر فرستاد كه پيش از افريقيه است و يهودا را كه از حواريان نبود سوى اريوبس فرستاد و زكريا يوطا را به جاى يوذس نهاد كه او را فروخته بود .