محمد بن جرير الطبري ( مترجم : پاينده )
34
تاريخ الطبرى ( فارسي )
زمين را به شش روز آفريد و هم گويد : آسمان و زمين پيوسته بود و آن را بشكافتيم . و هم از ابن عباس روايت كردهاند كه خدا رودها و درختان را به روز چهارشنبه خلق كرد و پرنده و دد و خزنده و درنده را به روز پنجشنبه خلق كرد و انسان را به روز جمعه خلق كرد و به روز جمعه از خلقت فراغت يافت . و اين گفتار كه آسمان و فرشتگان و آدم به روز پنجشنبه و جمعه خلق شده به نزد ما درست مىنمايد كه از پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم روايت كردهاند كه به روز پنجشنبه آسمان را خلق كرد و به روز جمعه ستارگان و آفتاب و ماه و فرشتگان را خلق كرد و سه ساعت از جمعه باقى مانده بود كه ساعت اول اجل زندگان و مردگان را خلق كرد و ساعت دوم آفتها را خلق كرد و ساعت سوم آدم را خلق كرد و در بهشت جاى داد و ابليس را به سجدهء او فرمان داد و در آخر ساعت از بهشت بيرون كرد . ابو هريره از پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم روايت كرده كه فرمود : « چهار پايان را به روز پنجشنبه خلق كرد و آدم را پس از پسينگاه جمعه خلق كرد كه مخلوق آخر بود و در آخرين ساعت جمعه ميان عصر و شب خلق شد . » و چون خداى عز و جل از آغاز خلقت آسمانها و زمين تا هنگام فراغت از خلقت ، همهء مخلوق را به شش روز خلق فرمود و هر يك از اين روزها هزار سال بود كه يكى از روزهاى آخرت هزار سال از ايام دنياست و از آغاز خلقت تا خلق قلم كه بودنيها را تا به رستاخيز بنوشت هزار سال از ايام دنيا بود . پس همهء مدت از آغاز خلقت تا فراغت از آن مطابق آثار و اخبارى كه آورديم و بسيارى را از بيم درازى كتاب نياورديم هفت هزار سال اندكى كم و بيش بود . و اگر چنين باشد و از ختم خلقت تا به وقت فناى آن چنان كه گفتيم و شاهد آورديم و باز خواهيم آورد هفت هزار سال اندكى بيش و كم باشد ، پس همه مدت از آغاز خلقت تا رستاخيز و فناى همه جهان چهارده هزار سال از سالهاى دنياست و