و او را ستمگر گفتند و پنداشته‌اند كه پادشاهى وى به مشرقها و مغربهاى زمين گسترده بود و به بابل مقر داشت ، و شاهى وى و قومش به مشرق پيش از پادشاهى پارسيان پا گرفت و گفته‌اند پادشاهى جهان و همه مردم زمين بر سه كس راست شد : نمرود پسر ارغوا و ذو القرنين و سليمان پسر داود . بعضيها گفته‌اند : نمرود همان ضحاك بود . هشام بن محمد گويد : شنيده‌ايم و خدا بهتر داند كه ضحاك نمرود بود و ابراهيم خليل الرحمان به دوران وى زاده بود و همو بود كه خواست ابراهيم را بسوزاند . از ابن مسعود و جمعى از ياران پيمبر صلى الله عليه و سلم آورده‌اند كه نخستين كس كه پادشاهى شرق و غرب زمين داشت نمرود پسر كنعان پسر كوش پسر سام پسر نوح بود و شاهانى كه همه ملك زمين داشتند چهار تن بودند : نمرود و سليمان پسر داود و ذو القرنين و بخت نصر كه دو تن مؤمن و دو ديگر كافر بودند . از ابن اسحاق روايت كرده‌اند كه خدا عز و جل اراده فرمود ابراهيم را حجت قوم وى و پيمبر بندگان خويش كند و ميان نوح و ابراهيم از پس نوح عليه السلام به جز هود و صالح پيمبرى نيامده بود و چون زمان ابراهيم نزديك شد و خدا ارادهء خويش آشكار كردن خواست ، گروهى از منجمان پيش نمرود شدند و گفتند : « بدان كه ما در علم خويش چنين مىيابيم كه در ماه فلان از سال فلان پسرى در اين دهكده متولد شود ابراهيم نام كه از دين شما ببرد و بتان بشكند . » و چون سال موصوف بيامد نمرود كس فرستاد و همه زنان آبستن دهكده را بياورد و به زندان كرد به جز مادر ابراهيم عليه السلام و زن آزر كه آبستنى وى ندانست كه زنى جوان بود و آبستنى خويش ندانسته بود ، و هر پسرى كه در آن ماه و آن سال كه منجمان گفته بودند ، از مادر بزاد به فرمان نمرود كشته شد . و چون مادر ابراهيم را درد زادن گرفت شب به غارى نزديك رفت و ابراهيم عليه السلام را آنجا