مملكت ، و ديگر تدبير حرب ] . . . » در متن تاريخ طبرى نيز عبارت بدين گونه است ( ج 11 ، ص 841 ) : « . . . و عقد له لواء على سنان ذى شعبتين و اعطاه علما و سمّاه ذا الرئاستين ، فذكر بعضهم انه رأى سيفه عند الحسن بن سهل مكتوبا عليه بالفضّة من جانب رئاسة الحرب و من الجانب الآخر رئاسة التدبير . . . » ص 1218 ، س 11 : « راه نهرين » همان « راه نهربين » است . ص 1221 ، س 7 : اين « على بن عيسى » ياد شده در متن ما همان « على بن [ محمّد بن ] عيسى بن نهيك » است . ر . ك : تاريخ طبرى ، ج 11 ، ص 864 ، الكامل ، ج 6 ، ص 267 . ص 1222 ، س 20 : در متن ما « على بن محمّد بن عيسى » آمده بود كه نادرست است ، و بر حسب متن تاريخ طبرى ( ج 11 ، ص 881 ) صاحب شرط محمّد امين را كه نام درست او « محمّد بن عيسى ابن ماهان » است آوردم . ص 1222 ، س 25 : يوسف بن يعقوب بادغيسى نيز وجه درستى است كه از متن تاريخ طبرى آوردم ( ج 11 ، ص 881 ) . ص 1224 ، س 8 : « كنيزك بربط برگرفت و بيتى چند بگفت » . بيت در نسخهء ص و صب آمده است و نيز در متن تاريخ طبرى و الكامل : كليب لعمرى كان اكثر ناصرا * وأيسر ذنبا منك ضرّج بالدّم ( نسخهء ص ، 427 a ، تاريخ طبرى ، ج 11 ، ص 909 ، الكامل ، ج 6 ، ص 280 ) . دنبالهء عبارت در نسخه هاى ص ( 427 a , b ) و صب ( 321 b ) ، و نيز تاريخ طبرى ( ج 11 ، صص 10 - 909 ) ديگر است كه مىآورم : محمّد را از اين اندوه آمد و به فال بد آمدش ، و او را گفت : اى سرد ( كذا فى نسختين ) اين چه سرود بود ! كنيزك گفت : يا امير المؤمنين ، معذور دار كه اين زمان اينم ياد آمد . گفت : ديگرى بگوى . گفت :