در الاعلام زركلى ( ج 8 ، ص 74 ) مخلد ( به فتح ميم و لام ) آمده است . ص 889 ، س 14 : متن ما مىگويد : « چهار هزار مرد از تركان بر يك جاى بكشتند . » . اما در متن تاريخ طبرى آمده است ( ج 9 ، ص 1320 ) : « و قتل اربعة عشر الف تركى صبرا . . . » ابن اثير هم صريحا « و قتل اربعة عشر الف تركى صبرا . . . » مىنويسد . ( الكامل ، ج 5 ، ص 30 ) . ص 897 ، س 22 : آن كس كه رجاء بن حيوه مىگمارد تا اهل بيت سليمان بن عبد الملك را بياورد ، در تاريخ طبرى ( ج 9 ، ص 1344 ) ، كعب بن حامد العبسى خوانده شده است ، و در الكامل ابن اثير ( ج 5 ، صص 40 - 39 ) كعب بن جابر عبسى - صاحب شرطه . تاريخ يعقوبى نيز از كعب بن حامد عبسى نام مىبرد . ( ترجمه ، ج 2 ، ص 259 ) . ص 905 ، س 6 و 21 : ضبط و اعراب نام مخلد را در اينجا از اساس پيروى كردم . ر . ك : تعليقهء « ص 888 ، س 12 » . ص 905 ، س 8 : در متن ما ، موسى بن وجيه الحميرى به نهر عقيلى به يزيد بن مهلَّب مىرسد ، ولى در تاريخ طبرى ( ج 9 ، ص 1350 ) ، نهر معقل ، آمده است نزديك پل بصره . ص 906 ، س 22 : در متن ما بر مبناى نسخه ها ، چنان آمده است كه خالد بن ابراهيم و ابو داود دو تن تلقى مىشود ، در حالى كه ، در اصل اين هر دو يكى است . خالد بن ابراهيم ، ابو داود ، حالت بدل دارد ، اسم است و كنيهء او . تأييد اين استنباط متن تاريخ طبرى است ( ج 9 ، ص 1358 ) كه در شمار آن كسان مىآورد : « منهم سليمان بن كثير الخزاعى و لا هز بن قريظ التميمى و قحطبة بن شبيب الطائي ، و موسى بن كعب التميمى و خالد بن ابراهيم ابو داود من عمرو بن شيبان . . . » در كامل نيز همان ترتيب را بيان مىكند ( ج 5 ، ص 54 ) : « . . . و موسى بن كعب التميمى ، و خالد بن ابراهيم ابو داود من بنى شيبان بن ذهل . . . » . ص 917 ، س 2 : عبارت برگرفته از نسخه ها در متن نامفهوم است :